Alicia Giménez Bartlett gaña
o Nadal cunha novela sobre a maquis "La Pastora", unha figura sobre a
que pesa "moito silencio oficial"
EFE . BARCELONA

Giménez Bartlett asegurou
que a obra, que publicará nas próximas semanas Destino, conta a historia dun
psiquiatra francés especializado en mentes criminais que viaxa a Barcelona en
1956 tras a pista desta muller e na súa procura axúdase dun xornalista barcelonés.
Para a autora, era un
grande atractivo achegarse a un personaxe real, que existiu e que morreu en
2004, pero cando decidiu escribir sobre ela atopouse con "moito silencio
oficial sobre ela e moito silencio nos pobos próximos ó Maestrazgo e Els Ports,
por onde se moveu La Pastora, case unha "omertá" -lei do
silencio- ó máis puro estilo siciliano". O golpe de sorte chegou cando hai
un ano José Calvo publicou nunha editorial de Vinaroz un libro de 1.000 páxinas
que recompilaba toda a documentación que reunira en sete anos sobre La
Pastora.
"Se transcribira os
documentos que lin, chegaría ó "gore"", comenta Giménez
Bartlett, pois "hai momentos terribles, que che poñen os pelos de punta, e
procurei non incidir dun xeito truculento na historia. Nárranse algúns
episodios moi duros, pero procurando afastalos sempre dos momentos máis
rechamantes".
A lenda negra e a ignorancia
malintencionada da época fixo circular que La Pastora -Florencio
nos seus últimos anos- padecía hermafroditismo. A escritora manchega matiza
esta percepción: "Tratábase dun falso hermafroditismo, pois os dous
informes médicos que lle fixeron cando estivo no cárcere a partir de 1960
determinaron que non tiña moi desenvolvidos nin o pene nin os testículos, pero
desde un punto de vista de gónadas era un home", sostén. A novela céntrase
en tres meses de 1956, aínda que a escritora se viu obrigada a engadir unha
coda final, fóra da ficción, cos datos biográficos do personaxe, porque
"ten tanta forza a súa vida, que non se pode furtar ó lector esa información".
Giménez Bartlett tiña en
mente o personaxe xa desde a súa mocidade, cando estudaba bacharelato no
colexio de monxas en Tortosa e cantaban: "Viva a Garda Civil, que atrapou
a La Pastora, muller de malos instintos, fea e pecadora". Aquela
cantilena "excitaba a curiosidade" e ademais La Pastora era un
mito na zona, pois nunca a puideron cazar nos montes" e, de feito, en
1956, recorda, cando levaba dous anos escondida no monte sen falar con ninguén,
decidiu ir traballar a Andorra, onde a detiveron por un aviso.
O RELATO
O
xornalista Cristian Segura, gañador do Premio Josep Pla con El cau del
conill, sinalou onte que con esta obra, a súa primeira novela, pretendía
realizar "un retrato irónico e auténtico da burguesía catalá". Segura
dixo que "a peripecia que sofre o protagonista, Amadeu Conill, un
empresario de aceiteiras e vinagreiras barcelonés, podería ser extrapolable á
decadencia dunha determinada clase social de Madrid, Sevilla ou París".
Ningún comentario:
Publicar un comentario